برام خیلی سخته از لحظات معمولی و خال زندگی لذت ببرم. مدام توی قلبم دلهره حس میکنم. این روندی که زندگی داره و نمیتونم بشکنم به این فکر کردم واقعا من آدم نیستم من درختم و نمیتونم از جام تکون بخورم.

دیشب تا شیش صبح سریال دیدم اما مجبور شدم صبح پاشم. حالا درحالیکه زیر پنجره و خنکای زیبایی‌ لمیدم و امروز مثل یک جمعه خیالی آرامش‌بخش میگذرونم نمیتونم بخوابم واورتینگ داره تک تک سلول های تنمو سوراخ می‌کنه.